Dinsdag 06 Oktober 2009 - 23:17 Supergraan: Rotterdam






Foto's Rens de Groot www.aprmedia.nl
Supergraan - ¶






Supergraan - ¶





Supergraan - ¶
Interview: EO Visie 
Harrie en Fredie Nijhof hebben een grote passie: Het Verhaal (“met een hoofdletter”) van Jezus aan kinderen vertellen. “Op deze leeftijd zijn ze er ontvankelijk voor. Later kunnen ze er dan uit putten.”
“God kan herinneringen later zelfs gebruiken tot hun bekering. Mensen die op latere leeftijd christen worden, denken vaak terug aan de verhalen die ze kennen uit hun kindertijd: van de zondagsschool of vakantiebijbelweken.”
BEKEREN
Harrie en Fredie komen al zo’n vijftien jaar als ‘Simon en Zo’ in allerlei kerken, scholen en kleine theaters. Gemiddeld hebben ze een optreden per week. Harrie: “De kern van ons theater is: Het Verhaal blijven vertellen op zo’n manier dat kinderen het kunnen onthouden. Daarom gebruiken we veel interactie. Door middel van liedjes, dans, licht, muziek en toneel nemen we de kinderen mee in Het Verhaal. Zo hopen we ze vooral een positieve ervaring mee te geven. We vragen ze niet of ze zich willen bekeren, want dat willen ze allemaal wel als ze het een goede voorstelling vonden. Daar gaat om het ervaren en begrijpen van Het Verhaal. De rest laten we aan God over.”
Het Verhaal, zoals Harrie en Fredie dat uitvoeren, is ‘voor kinderen van 4-84’. “Dat vraagt natuurlijk wel wat van een kind van 4 dat moeilijk kan onderscheiden. Daarom hebben we verschillende verhaallagen. Bij onze voorstelling ‘Supergraan’ - naar aanleiding van Mattheüs 13, over het zaad en de zaaier - is het eerste dat je ziet het verhaal over een boer en een bakkerin. Dat is het verhaal dat iedereen kan volgen. Maar er zitten ook verschillende elementen in die interessant en leuk zijn voor volwassenen en oudere kinderen, zoals woordspelingen, humor en de manier hoe er gespeeld word. Verder hebben we een laag met een geestelijke betekenis. Dat is een diepe. Op bepaalde momenten in de voorstelling leggen we de betekenis van de gelijkenis ook uit. Zoals Jezus dat deed bij Zijn leerlingen. We zeggen dan: ‘Kinderen die de betekenis willen en kunnen begrijpen, moeten nu goed luisteren, en de kinderen die het niet willen of kunnen begrijpen, die moeten nu even stil zijn’.”
Volgens Harrie is het hierin wel belangrijk om duidelijk uit te leggen dat het verhaal gespeeld is.
“Vooral kleine kinderen kunnen dat onderscheid tussen de verbeelding en de werkelijkheid nog niet zo goed maken. Ik probeer dat verschil duidelijk te maken door ze daarin een teken te geven. Ik zeg bijvoorbeeld dat ik met hoed op, de boer ben, en dat ik ‘m ook af kan zetten en dat ik dan weer gewoon Simon ben. Soms kun je in één zin in en uit je rol stappen. Als je het uitlegt, kunnen kinderen dat best aan.”
Supergraan - ¶