Vrijdag 07 November 2008 - 18:45
Reactie 17
Hallo Harrie en Fredie,
Mijn kinderen vonden jullie voorstelling erg leuk. Van andere kinderen heb ik hetzelfde gehoord.
De muggen slaan bij ons thuis nog wel eens toe. Of er klinkt: 'de koning, dat ben ik', of het liedje 'de koning en de mug'.
Ik heb zelf erg genoten van het verhaal, jullie spel, de mooie kostuums en het mooie decor, en hoe de koning door de knieën ging door het mugje, door besef van Gods genade.
Kinderen en begeleiders van 2 openbare kinderdagverblijven/BSO's gingen in de pauze weg omdat ze vonden niet naar een religieuze voorstelling te mogen gaan.
Volgende week gaan we met de organiserende commissie nog evalueren. Misschien dat we dan nog wat terugkoppelen.
Bedankt voor jullie mooie voorstelling en inspiratie en zegen voor jullie theaterwerk!
René.
Eigenlijk wel bijzonder dat kinderen van openbare kinderdagverblijven niet bij een "religieuze" voorstelling mogen zijn.
Je zou toch denken dat kinderen juist al de facetten van het leven moeten leren kennen via het openbaar onderwijs. Hoor openbaar.
De boodschap van de voorstelling is simpel..... een oorlog tegen God kun je niet winnen, die ga je verliezen, omdat je tegen je eigen wapens vecht! Maar God koestert geen bitterheid of haat. Hij vergeeft je, zodat je hart de ruimte krijgt om te veranderen.
Het was niet leuk om te zien dat de leiders van de kinderdagverblijven in de pauze de kinderen 2 aan 2 de zaal uit brachten. De kinderen waren niet blij.... ze wilden liever bij de voorstelling blijven en kijken hoe het zou aflopen.... De volwassenen bepaalden weer eens wat goed was voor hen.
Ik zal je zeggen.. het ging helemaal niet om de kinderen... het ging om begeleiders die een vooroordeel hebben tegen het Christelijk geloof en de kinderen daarin meenemen.......
En de kinderen?
Die waren opnieuw het slachtoffer van de vooroordelen van hun "begeleiders"....
Arme kinderen... ik zie ze nog steeds de zaal uitlopen met hun vragende ogen...
Openbaar onderwijs?
Niks openbaar.. censuur!
Reacties voorstellingen -
¶
Donderdag 06 November 2008 - 20:27
Reactie 16
Hallo Harrie,
De kinderen waren diep onder de indruk van je "reis" langs de afgrond.
Toen we vorige week een gymles hadden wat ook over klimmen en dalen ging, gingen verschillende kinderen echt balancerend over de bank.
En natuurlijk die stok.
Dat vonden ze echt heel geweldig.
Wij als collega's hebben ook enorm genoten! Het was echt super!
Nogmaals heel erg bedankt dat je bij ons wilde komen.
Hartelijke groeten,
Ineke.
Reacties voorstellingen -
¶
Maandag 03 November 2008 - 15:04
Inspiratie: The Ambassador
Het nummer dat je gaat luisteren komt van een van de leden van de Cross Movement, The Ambassador 'What Do You See'.
Een prachtig nummer over het offer dat Jezus bracht.
De beelden erbij zijn van de film 'The Passion'. Het filmpje laat gruwelijke beelden zien over welk leed Jezus doormaakte. Nu weet ik dat Jezus daar niet uniek in was. Veel, heel veel mensen lijden en hebben zelfs dit soort lijden meegemaakt. Het grote lijden van Jezus was dan ook dat Hij, Gods Zoon, door zijn Vader verlaten was om die ene, weg te gaan. Die weg van zonde, straf en dood, die als een kruis op zijn schouders lag en Hem liet struikelen. Waaraan Hij werd genageld en waaraan Hij stierf.
En toen ik deze film zag, zag ik mijzelf in een flits naast de weg staan, kijkend naar Jezus....
En ik schreef de volgende woorden...
En ik zie mijzelf in de menigte staan.
En ik weet, dat kruis is van mij.
Ik ken hem al te goed.
En ik weet dat ik hem dragen moet.
En ik weet dat ik hem gedragen heb, zolang,
struikelend, vallend,
met mijn gezicht naar de aarde gericht.
Dan weer heb ik hem afgeworpen en het bestaan aangeklaagd.
God aangeklaagd.
Waarom God?
Waarom?
Wat heb ik misdaan?
Ik heb er niet voor gekozen om hier te zijn..
Ik heb er niet voor gekozen om in zonde te vallen..
Ik ben in deze zondige wereld geboren en heb mijn eerste zonden in kinderlijke onschuld gedaan.
Hoe kan ik schuldig zijn?
Hoe kunt U mij die zonde aanrekenen?
Ik heb geen eerlijke kans gehad..... maar word wel met de dood gestraft....
In wat voor vreselijk dilemma plaatst U mij.
U bracht mij op deze wereld en laat me in Uw schepping de belofte van een hemels koninkrijk zien,
maar ik leef tussen angst en verlangen, tussen licht en duister, tussen hemel en hel.
En toch bent U bij mij Heer.
Ik weet het.
Ik schreeuw om hulp en zie dat kruis.
Ik zie dat kruis, mijn daden, mijn gevallen staat.
Ik zie mijn gebroken en gesluierde engelen, mijn duivels en demonen.
Ik zie mijn tranen en onmacht.
Ik zie mijn verlaten kind met geschaafde knieën.
Ik zie de afdruk van mijn vlees en bloed.
Het kruis kleurt rood.
En ik sta hier en kijk naar U, mijn God.
U die mijn kruis draagt.
Mijn kruis,
mijn leed,
het was Uw leed...
Ik wil U helpen, maar ik kan niet, ik mag niet.
Soldaten als engelen houden mij tegen.
U moet het dragen, omdat U het wilt,
voor mij.
U zet mij vrij.
En in al mijn klagen,
in al mijn verzet,
schaam ik mij om mijn vragen.
En U kijkt me aan en ik zie Uw ogen.
En in Uw ogen zie ik Uw hart.
De weg van liefde is voor mij open gegaan.
De dorens en splinters worden uit mijn pijn getrokken,
als ik verder ga op de weg en hamers op nagels hoor slaan.
Vader vergeef me, ik wist niet wat ik deed.
Mijn God, mijn God, U hebt mij niet verlaten.
Mijn God, mijn God, U hebt het zelf volbracht....
(meer)
Inspiratie -
¶